วันจันทร์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

หายสงสัย


ตอนเรียนวิชาพระพุทธศาสนาเคยสงสัยว่าพระเป็นเเสนมารวมในที่เดียวกัน  ท่านฉันยังไง ?

เมื่อได้มาร่วมงานที่วัดพระธรรมกายหลายๆ งาน  ความสงสัยหายไปหมดเเล้ว  มีความปลื้มเข้ามาเเทน  เเม้เวลาผ่านไป ๒๐ ปี ความปีติจากการได้เห็นภาพนั้นด้วยตาของตนเองยังปลื้มอยู่เลย


ใครที่ไม่เคยเห็นหาดูได้จากนี่นะ www.dmc.tv จะได้หายสงสัย  ส่วนความปลื้มใจคงไม่เท่ากับไปเห็นเองกับตาหรอกนะ หาโอกาสไปสิ  ทางวัดเขาต้อนรับเสมอ ถ้าไปเพื่อบำเพ็ญบุญ

วันอาทิตย์ที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

ค้นพบสิ่งสำคัญ

ตอนเป็นเด็ก  ไม่มีใครสอนเรื่องการตั้งเป้าหมายของชีวิต  ได้เเต่ดูคนอื่นทำเเล้วจำเขามาตอบ  พยายามหาคำตอบให้เหมาะกับตัวเองว่าเราจะตั้งเป้าหมายไปเป็นอะไร  จึงตั้งเงื่อนไขว่าอยากทำสิ่งที่ทำให้ตัวเองมีความสุขให้มากที่สุด  พร้อมกับคุณพ่อคุณเเม่เเละหมู่ญาติพี่ๆน้องๆ  มีความสุขด้วย  ก็เริ่มเเสวงหาสิ่งที่ตัวเองฝัน

เวลาผ่านไป  24 ปี  ก็ยังไม่พบ  กระทั่งมาเจอหมู่คณะวันมาฆะบูชาที่วัดพระธรรมกาย  มาครั้งเเรกยังไม่มีใครมาอธิบายอะไรให้ฟัง  ได้ดูคนรอบๆ ข้าง  ทำตามเขาไป  จุดที่ทำให้ได้รับสิ่งที่มีคุณค่าที่สุดคือตอนนั่งสมาธิ  ตามเสียงของหลวงพ่อ(พระเทพญาณมหามุนี)ท่านไปเรื่อยๆ  เกิดความเย็นภายใน  ไปจนหมดเวลานั่ง เกือบชั่วโมง  ยาวมาถึงเที่ยง  ติดมาจนถึงตอนเย็นในพิธีจุดมาฆะประทีบ  บอกตัวเองว่าวันนี้ทำไมมีความสุขจัง  กลับมาบ้านยังมีความสุขอยู่เลย

โอกาสสำคัญมาถึงจึงได้สมัครเข้าอบรมบวชธรรมทายาท  ระยะเวลา  2 เดือน  ทำให้ได้คำตอบกับตัวเองว่า  เป้าหมายของตัวเองคือ  เกิดมาเพื่อสร้างบารมี  โดยมีพระธรรมกายภายในเป็นเป้าหมายชีวิต  เพื่อทำชีวิตให้ไปถึงที่สุดเเห่งธรรม

โอ้  เกิดมาชาติ  ช่างเป็นภพชาติที่สุดยอด  วิเศษสุดๆ  คุ้มค่าในการเกิดมาเเล้ว  กราบขอบพระคุณหลวงพ่อ  เเละหมู่คณะที่ทำให้ได้รู้จักเป้าหมายชีวิต  กราบ ...กราบ....กราบ